Εχετε συναντησει ποτε, αυτο το εκνευριστικο ειδος ανθρωπου,που παραπονιεται για οτιδηποτε κανει στην ζωη του και οταν αυτο, - οπως και τοσο ωραια- φτασει στο τελος του ,κλεινεται στο δωματιο του,με παγωτο και προζακ και τον κλαιει το μακαριτη , κοιτωντας φωτογραφιες απο κεινες τις μερες τις ευτυχισμενες;Ε,ναι λοιπον,ειμαι η Μαρια και ειμαι ενας απο αυτους και αν θελετε να μαθετε η μαμα μου λεει οτι η παραδοχη ειναι η αρχη των παντων.
Περυσι,για να μπουμε στο ψητο πριν κρυωσει, ειχα στην σχολη, ενα μαθημα, το"Θεατρικο Παιχνιδι", που ναι ειναι τοσο υπερτατο και διασκεδαστικο οσο ακουγεται και ναι καλα κανετε και ζηλευετε και γω θα ζηλευα αν ημουν στην σχολη που ειστε.Ελα μου ομως που γεννηθηκα κουρασμενη,και προτιμησα να κανω παρεα στο κρεβατι μου απο το να πηγαινω ενα τριωρο την βδομαδα στο μαθημα,το οποιο ειχε υποχρεωτικη παρακολουθηση.Να που φτασαμε λοιπον στο φετος και μαλιστα τεσσερις μηνες πριν, οπου κατι που αλλαξε ο οδηγος σπουδων και θα μασταν λιγοι και καλοι,κατι που πηρε το μαθημα η παρεα μου και με παρεσυρε (η γνωστη ιστορια για την οποια μας προειδοποιησαν οι γονεις μας),κατι που υποψιαστηκα οτι θα μπαινω στο μετρο της Θεσσαλονικης με φοιτητικο εισητηριο, αποφασισα οτι
ΠΡΕΠΕΙ να παρακολουθησω αυτο το μαθημα..
Δεν σας το κρυβω ο δρομος προς την επιτυχια εμοιαζε περισσοτερο με το δρομο με τις λευκες,κυριως για τους αλλους.Στην αρχη ημουν μια κινουμενη κρεβατομουρμουρα,
"Τι ωραιος καιρος,και εμεις αντι να παμε για καφε,ειμαστε εδω μεσα",
"Τι πρεπει να ειμαστε ορθιοι;Πατησα πριν τρια χρονια μια πινεζα,και με ποναει ακομα το ποδι μου",
"Δεν μπορω να περπατησω γρηγορα γιατι κοιμηθηκα μονο 12 ωρες,και περπατησα απο την Καμαρα ως την Αριστοτελους οποτε ειμαι πολυ κουρασμενη "
και γενικα απορω και γω οπως και εσεις πως μου μιλανε ακομα οι συμμαθητες μου.Ομως,οπως γινεται καθε φορα που συμπεριφερομαι σαν κακομαθημενο 16χρονο σαν αυτα του γνωστου αλλοδαπου τηλεπαιχνιδιου,ετσι και αυτη την φορα,αρχισε σιγα σιγα να μου αρεσει το θεατρικο παιχνιδι,και να σου που γελαω με τις δραστηριοτητες και ξεκαρδιζομαι με τα παιδια της ομαδας μας και καλομαθε η γρια στα συκα και σταματησα να παραπονιεμαι καθε Πεμπτη,σε καθε ων με αυτια, οτι "εχω εργαστηριο και βαριεμαι να παω,αλλα πρεπει και μπλαμπλαμπλα".
Ενταξει βεβαια,ο προαναφερθεις δρομος δεν ειναι στρωμενος με ροδοπεταλα,το μαθημα αυτο εκτος απο παρακολουθηση,απαιτουσε να δημιουργησουμε εμεις οι μαθητες ενα ολοκληρωμενο προγραμμα θεατρικου παιχνιδιου ,να το παρουσιασουμε σε οποια κοινωνικη ομαδα θελουμε εμεις,και να παραδωσουμε στο τελος μια εργασια με θεμα,
τι καταλαβαμε απο αυτο το μαθημα, σε οποια μορφη θελουμε.Εγω λοιπον σε αυτο το σημειο χωνευω τον γαιδαρο και ροκανιζω την ουρα του,αφου μου εμεινε μοναχα η εργασια.Δεν ξερω αν σας το εχω πει αλλα ειμαι φαν της εμνευσης,οποτε τις τελευταιες μερες,επινα κρασι κοιτωντας το παραθυρο,και περιμενα υπομονετικα την δεσποινιδα μπας και αξιωθω και περασω αυτο το μαθημα,και ναι γαμωτο ηρθε καποια στιγμη η ατιμη.Η ιδεα ηταν η εξης: Θα παρω τις αγαπημενες μου δραστηριοτητες απο αυτες που καναμε ολο το εξαμηνο,μονο αυτες που μου αφησαν ή μου εμαθαν κατι,θα τις κανω με την σειρα μου ως εμψυχωτης σε μια ομαδα φιλων,και μετα θα το παρουσιασω σαν ρεπορταζ σε τοπικο περιοδικο, εχωντας μεσα συνεντευξεις και των ανθρωπων που συμμετειχαν, και δικια μου.Θα επεξεργαζομουν λεει το κειμενο,θα εβαζα φωτογραφιες,και με περισσια τεχνη , θα το κολλουσα στην μεση του περιοδικου,και οταν θα ερχοταν η ωρα που θα παραδιδαμε τις εργασιες απλα θα εδινα το περιοδικο και θα παθαινανε ολοι την πλακαρα τους.!Πω καλα,ενθουσιαστηκε η δικια σας,και τι εμνευση,και θα παρω 12,μιση με αριστα το 10, θα γραψω ιστορια,θα μου κανουν προτομη στην εισοδο της σχολης
και δεν συμμαζευεται.
Ναι,ναι οπως πολυ καλα φανταζεστε η ιδεα μου ξεφουσκωσε πιο γρηγορα και απο το
Θηριο,γιατι για καποιο περιεργο λογο δεν ηταν τοσο ευκολο να ειμαι ταυτοχρονα εμψυχωτης,δημοσιογραφος και φοιτητρια που γραφει την εργασια,οποτε να μαι εδω 12 ωρες πριν την ωρα παραδοσης της εργασιας,και εχω μονο,τις συνεντευξεις των φιλων μου που συμμετειχαν στο προγραμμα που εκανα,αποτυχημενες φωτογραφιες γιατι την στιγμη που επρεπε να τραβηξω την φωτογραφια εγω εψαχνα Το
Κουμπακι,και ενα σωρο απλυτα πιατα στον νεροχυτη.
Ωπ,ναι, ναι; Μισο,μισο με ειδοποιουν απο το κοντρολ οτι μολις μου ηρθε η εμνευση.Μα ναι, εχω ενα μπλογκ,η μαμα μου μου λεει συνεχεια ποσο ωραια γραφω,και γιατι να μην ειναι σε αυτο το στυλ η εργασια μου παρακαλω, και εε, δεν θα εχει πλακα να παραδωσω για εργασια ενα λευκο χαρτι που θα λεει πανω μονο ενα"crazybizzaki.blogspot.gr";
Οποτε ναι,οπως καταλαβατε,αυτην την στιγμη διαβαζετε την
εργασια μου πανω στο Θεατρικο Παιχνιδι.Υποθετω οτι οι λεξη εργασια σας ξενερωσε πληρως οποτε- παλι φανταζομαι- οτι πλεον απευθυνομαι μονο σε εσας Δαβιδ και Σοφια.
Οι δραστηριοτητες που καναμε ειναι οι εξης με την σειρα που εγιναν:1,2,3...ολοι μαζι το δεκα,τρεις αλλαγες στην εμφανιση,10 δευτερολεπτα μπειτε στην σειρα αναλογα με τα παπουτσια,γωνιες-προταιρεοτητες(οικογενεια,σχολη,ερωτας,φιλια),ολοι οσοι εχουν ( ) ενα βημα μπροστα,τεννις λεξεων,ιστορια που συνεχιζεται με ονομα,ζευγαρια καταπιεστης-καταπιεζομενος,δραματικος αυτοσχεδιασμος (Διευθυντης-δασκαλος/σεξουαλικη παρενοχληση),περπαταμε στον χωρο -παλαμακι σταματαμε-στοπ ξεκιναμε, κωμικος αυτοσχεδιασμος (2 γειτονες-βαμμενος φρακτης/σκυλος),και τελος οδηγος-συνοδηγος κλειστα ματια.
Η παρακατω
συνεντευξη εγινε σε ολα τα μελη της ομαδας,αλλα δημοσιευονται οι τυχεροι που προεκυψαν απο την κληρωση που εγινε για να γλιτωσουμε χωρο και χρονο και λεφτα (μερικοι εμενανν να τους κερασω καφε,καταλαβαινετε).Να ξερε ομως οτι κανεις δεν παραπονεθηκε τελικα γιατι στους λιγοτερο τυχερους που δεν καταφεραν να φτασουν στην τελικα φαση της εργασιας, υποσχεθηκα θεσεις πρωτης και δευτερης σειρας μολις γινω διασημη.
-Καταρχας,ποια ειναι η σχεση σας με το θεατρο;Εχετε ξανασυμμετασχει σε προγραμμα θεατρικου παιχνιδιου;
Αναστασια:Μ'αρεσει να παρακολουθω θεατρο,αλλα ειχα να συμμετασχω απο το δημοτικο.Οχι ηταν η πρωτη φορα που συμμετετειχα.
Ειρηνη:Παρακολουθω σπανιως θεατρο διοτι θεωρω πως οι περισσοτεροι ηθοποιοι ειναι αταλαντοι,και χρησιμοποιουν το θεατρο ως ασχολια και οχι ως τεχνη.Ουτε ειχα ξανασχοληθει με το θεατρικο παιχνιδι.
Τονια:Εχω καλη σχεση με το θεατρο αλλα μονο ως θεατης.
-Ειχατε υποψην σας αυτες τις πτυχες του θεατρου;
Ειρηνη:Ναι.
Αναστασια:Φανταζομουν οτι υπηρχαν και αλλες δραστηριοτητες περα απο τις παραστασεις αλλα δεν φανταζομουν οτι ηταν σαν αυτες που καναμε.
Τονια:Οχι.
-Υπηρξε καποια δραστηριοτητα που ξεχωρισατε;
Τονια:Το τεννις λεξεων γιατι ενεργοποιησουσε την σκεψη.
Αναστασια:Μου αρεσε ο αυτοσχεδιασμος γιατι ηταν κατι πρωτογνωρο για μενα,δεν το ειχα κανει ποτε ξανα και δεν ξερω καν αν μου ξαναδωθει ευκαιρια στο κοντινο μελλον.
Ειρηνη: Μου αρεσε ο αυτοσχεδιασμος,Υποδυεσαι εναν ρολο για τον οποιο δεν ξερεις σχεδον τιποτα.Μου αρεσε επισης η δραστηριοτητα που συγχρονιζομασταν και λεγαμε ολοι μαζι το 10, γιατι σημιουργησε συγκεντρωση και ομαδικοτητα.
-Υπηρξε καποια δραστηριοτητα που δεν σας αρεσε , που σας εκανε να νιωσετε ασχημα ,που γενικα δεν θα θελατε να επαναλαβετε;
Αναστασια:Το τενις λεξεων, ενιωθα οτι σκεφτομαι πολυ αργα.
Ειρηνη:Δεν μου αρεσε καθολου αυτη που επρεπε να διαλεξουμε σε καθε αριθμο τον ερωτα, η την φιλια,.Για παραδειγμα ενιωσα τυψεις που εβαλα τον ερωτα πανω απο την οικογενεια.
Τονια:Αυτη με τις προτεραιοτητες οικογενεια, φιλια κ,λ,π γιατι τα εβαλα σε σειρα που δεν περιμενα.
-Υπηρξε καποια δραστηριοτητα που σας αποκαλυψε πραγματα για τον εαυτο σας, τα οποια δεν περιμενατε;
Ειρηνη:Οχι.
Αναστασια:Η δραστηριοτητα με την επιλογη των προεραιωτιτων-προτιμησεων γιατι δεν περιμενα για παραδειγνα να βαλω την φιλια πανω απο την οικογενεια αυτην την περιοδο της ζωης μου.
Τονια: Αυτη με την επιλογη προτεραιοτητων-προτιμησεων γιατι εβαλα πραγματα που δεν περιμενα.
- Πως ειχατε στο μυαλο σας το θεατρικο παιχνιδι πριν συμμετασχετε σε αυτο το προγραμμα και πως τωρα;
Αναστασια:Το φανταζομουν καπως σαν τον αυτοσχεδιασμο.Τελικα ειχε πολυ πλακα.
Ειρηνη:Βασει τα λεγομενα της φιλης μου της Μαριας (Ναι αυτο ηταν σπονδα για εμενα) φανταζομουν οτι κυριως κυλιεσαι στο πατωμα και μετα πονας.Τελικα ειναι το θεατρικο παιχνιδι ειναι πολυ ευχαριστο, με πολυ γελιο και δημιουργικοτητα.
Τονια:Το φανταζομουν λιγοτερο ως παιχνιδι, πιο "σοβαρο".Τελικα δεν υπαρχαν ουτε σωστα,ουτε λαθη.Ειναι διασκεδαστικο και σε βοηθαει να μαθεις.
-Τελικα ,μετα απο αυτην την εμπειρια νιωσατε την επιθυμια να ασχοληθειτε στο μελλον ειτε με το θεατρο ειτε με το θεατρικο παιχνιδι;
Αναστασια:Ισως.Γενικα δεν το χω και πολυ.Παντως σιγουρα δεν θα ειναι επαγγελματικα.
Ειρηνη:Δεν με εκφραζει,αλλα ισως να ασχοληθω ερασιτεχνικα.
Τονια:Μπα.
-Κλεινοντας,πειτε μου πως βλεπεται την Θεατρικη δραστηριοτητα στην Ελλαδα του σημερα.
Ειρηνη:Σε μια εθνικη κριση αξιων και οχι οικονομικη,θεωρω οτι το θεατρο διαδραματιζει πολυ σπουδαιο ρολο και το αρνητικο της υποθεσης ειναι οτι οι ηθοποιοι πλεον δεν ποιουν τα ηθη, θυσιαζοντας τα παντα στον βωμο του ευκολου χρηματος.Επισης πιστευω οτι οι σχολες θεατρου δεν θα επρεπε να υφιστανται καθως ηθοποιος δεν γινεσαι,αλλα γεννιεσαι. (σ.σ Ειδατε ετσι, ειμαι κιουρια,ουτε λογοκρισια,ουτε ειρωνικα σχολια μεσα σε παρενθεσεις,και την κανω ακομα παρεα.)
Αναστασια: Πιστευω γενικα οτι υποτιμαται απο τον κοσμο καθως στην μοδα ειναι αλλοι τροποι διασκεδασης ακι ειναι κριμα γιατι εχει πραγματα να δωσει.
Τονια:Δεν μπορω να απαντησω γιατι δεν παρακολουθω τοσο πολυ.
Καπου εδω σταματαω να κανω τον Πρετεντερη,και εχω να πω οτι τωρα που φτασαμε στο τελος,του κειμενου,της σχολικης χρονιας και -συμφωνα με τους Μαγιας - του κοσμου, εχω να πω οτι τελικα το θεατρικο παιχνιδι ηταν απο τα ωραιοτερα μαθηματα της σχολης και χμ,
Θα μου λειψουν ολα,ακομα και οι πρωινες προβες,λιγο πριν υλοποιησουμε το προτζεκτ μας στο Ιπποκρατειο.
Εχμ,υποθετω οτι τωρα θα πρεπει να γραψω ενα επικο επιλογο ανταξιο του ανεπαληπτου κειμενου μου,αλλα,το μονο που εχω τελικα να πω ειναι οτι υποτιθεται οτι δεν θα επρεπε ανθρωποι που με ξερουν,να μαθουν οτι εγω γραφω σε αυτο το μπλογκ οποτε εμ, καταλαβαινετε, tωρα εχμ θα πρεπει να σας σκοτωσω.
πι.ες Περασα;
Ενα μεγαλο ευχαριστωσε Αναστασια,Τονια,Ρουλα,Ειρηνη,Αριστη,Αγγελικη, ολους οσους με βοησαν με οποιδηποτε τροπο,και τους γονεις μου που μου εδωσαν την μυαλουδαρα που διαβασατε.
