Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013

I love amoxil more than myself

 Προβληματιζομαι με τοσα θεματα τελευταια που οταν πινω δεν φιλοσοφω πια αλλα σκεφτομαι θεματα πτυχιακης,και δεν αναφερω το ονομα του πιπινακιου που με ποδοπατησε σα να ημουνα κατσαριδα με φτερα αλλα το μικρο του Τσεχωφ.Σοβαρα τωρα, εχω ηδη εξαντληθει και φανταστειτε ουτε καν μπορω να μιλησω για την διπλωματικη μιας και οπως φανταζεστε χρωσταω πολλα - λεπτομερειες δε μπορω να σας πω σε περιπτωση που αυτο το κειμενο πεσει στα χερια των γονιων μου.

Σημερα ομως πηρα μια μεγαλη αποφαση , την οποια και θεωρω ενα κομβικο σημειο στην ακαδημαικη μου καργιερα. Μιας λοιπον που ολοι εχουν φαγωθει οτι το θεμα της διπλωματικης πρεπει να μας αρεσει γιατι θα ειναι το πιατο ημερας για ενα εξαμηνο , αποφασισα και εγω να διαλεξω μουσακα. Ανακοινωνω λοιπον επισημα οτι θελω να ασχοληθω με την ερωτικη ζωη στα θεατρικα εργα. Ποιος πηδαει ποιον , γιατι, σε ποια σταση, ποσο κραταει και τι λεει γι'αυτο ο Φρουντ και ο Ασκητης. Θα κανω μια διπλωματικη που θα μεινει αξεχαστη τοσο στους συμμαθητες οσο και στους γονεις μου, που δεν με αφηνουν να μυρισω κρινο γιατι νομιζουν οτι θα γινει (ξανα) το μοιραιο .

Σα να μην εφταναν ολα αυτα, φιλες και φιλοι σε περιπου 10 ωρες θα βγαλω τον φρονιμιτη μου.Αυτη ειναι μια αλλη πονεμενη ιστορια, στην οποια το μονο παρηγορο ειναι οτι θα εχω με συνταγη γιατρου παυσιπονα που για καποιο λογο κανουν τον Μουζουρακη να φαινεται μια  νηφαλιοτητα με ποδια μπροστα μου. Το ακομα πιο παρηγορο βεβαια ειναι οτι η οδοντιατρικη εχει πιπινακια .Βεβαια απο ολους τους χαριτωμενους οδοντριατρους που βγαζει αυτη η σχολη εγω ειχα εναν κυριουλη που ηταν λιγοτερο σεξυ και απο αυτο το σωληνακι που σου ρουφαει τα σαλια οσο σου μιλαει σε εξεταζουν . Και νταξει αυτο, παει στο διαολα, αλλα το οτι με αποκαλουσε μωρο του ηταν κατι χειροτερο και απο το σφραγιζμα που μου κανε χωρις αναισθησια.

Και μιας που φτασαμε στη πληγη μου ας ριξουμε λιγο αλατακι ακομα μιλωντας για την πορτοφολα μου η οποια εχαθη σε γνωστο μπαρ της Θεσσαλονικης.
Το πορτοφολι αυτο πουτανακι που μου το πηρες, το χα παρει απο την Πορτογαλια, και ειχε συναισθηματικη αξια αλητη γιατι μετα δεν ειχα λεφτα να φαω δυο μερες. Αυτο το πορτοφολι κυριε εχει ταξιδεψει στα περατα του κοσμου, και αν και μια φορα στη Kυπρο το εσκασε απο τη τσαντα μου μαζι με μια σερβιετα , γυρισε στα χερια μου γονατιστο, και ερχεσαι ΕΣΥ για να μου το παρεις μεσα απο τα χερια μου ανελεητε; Πορνε της χλωριδας, βρωμερε και τρισαθλιε που με τα λεφτα που χα μεσα να παρεις βιαγκρα και αυτα να μη λειτουργησουν. Πονεσα αλητη, κατι μεσα μου ραγισε. αλλα τωρα ειμαι καλα,το ξεπερασω, δεν κλαιω πια , εχω βρει ηδη το επομενο.

Ενος λεπτου σιγη παρακαλω (για τις ωρες που εκατσα στη ζωγραφικη )



Θα σας εγραφα τωρα μια κειμεναρα 3000 λεξεων με θεμα την παρουσια των γυναικων στο θεατρο απο την εποχη που οι Αιγυπτιοι θεσαν βασεις με τις επαναλαμβανομενες τελετες τους αλλα εχω να πω δυο κουβεντες με τον Μορφεα.


πι.ες αν παθω τιποτα αυριο κατα την εξαγωγη του πολυαγαπημενου μου φρονιμιτη να πειτε στη μαμα μου οτι εγω ετρωγα τα σοκολατακια απο το συνθετο και οχι ο αδερφος μου.